Begrafenis

Begraven is de eerste van de uitvaartmogelijkheden. Een eigen graf of huurgraf is een graf dat voor een bepaalde tijd op naam van één van de nabestaanden (familieleden) van de begraven persoon gezet wordt. De persoon die de grafrechten krijgt, bepaalt dus ook wie er in het graf begraven mogen worden. Een algemeen graf is een graf met een korte looptijd (ligtijd eigenlijk), meestal 10 jaar, waarin personen worden begraven die niet voor een eigen graf kiezen. Het is meestal een 2- of 3-persoons graf, waarin 2 of 3 mensen komen te liggen, die onderling geen enkele band hebben en geheel vreemden van elkaar zijn.

Natuurbegraafplaats
Als u iets wilt bijdragen aan de natuur, kunt u denken aan natuurlijk begraven. Natuurbegraafplaatsen maken kosten om het gebied te onderhouden. Door een natuurgraf te kopen, draagt u dus bij aan het in stand houden van een natuurgebied. Een natuurgraf gaat langzaam op in de natuur, u hoeft geen grafmonument te kopen en te onderhouden. Ook belast u nabestaanden niet met het verlengen van de grafrechten. Want vaak is er eeuwig grafrecht bij natuurbegraven. Dit betekent dat u voor eeuwig recht hebt op een specifieke plek. Dit zorgt ervoor dat het natuurgraf voor altijd één blijft met de natuur.

Begrafenis

Begraven is de eerste van de uitvaartmogelijkheden. Een eigen graf of huurgraf is een graf dat voor een bepaalde tijd op naam van één van de nabestaanden (familieleden) van de begraven persoon gezet wordt. De persoon die de grafrechten krijgt, bepaalt dus ook wie er in het graf begraven mogen worden. Een algemeen graf is een graf met een korte looptijd (ligtijd eigenlijk), meestal 10 jaar, waarin personen worden begraven die niet voor een eigen graf kiezen. Het is meestal een 2- of 3-persoons graf, waarin 2 of 3 mensen komen te liggen, die onderling geen enkele band hebben en geheel vreemden van elkaar zijn.

Natuurbegraafplaats
Als u iets wilt bijdragen aan de natuur, kunt u denken aan natuurlijk begraven. Natuurbegraafplaatsen maken kosten om het gebied te onderhouden. Door een natuurgraf te kopen, draagt u dus bij aan het in stand houden van een natuurgebied. Een natuurgraf gaat langzaam op in de natuur, u hoeft geen grafmonument te kopen en te onderhouden. Ook belast u nabestaanden niet met het verlengen van de grafrechten. Want vaak is er eeuwig grafrecht bij natuurbegraven. Dit betekent dat u voor eeuwig recht hebt op een specifieke plek. Dit zorgt ervoor dat het natuurgraf voor altijd één blijft met de natuur.

Crematie

De tweede uitvaartmogelijkheid is een crematie. Deze vindt altijd plaats in een crematorium. Het afscheid vooraf aan de crematie kan in de aula van het crematorium, maar kan ook prima in een kerk of elders. De verbranding vindt plaats in een speciale crematieoven. De temperatuur is ongeveer 1100 graden en de verassingstijd is ongeveer anderhalf uur. De as van een volwassen persoon weegt ongeveer 2,5 tot 3 kg (inclusief kist). Het is een misverstand dat een lichaam verteert door de vlammen. De verassing geschiedt door de hitte. Tegenwoordig kunnen de nabestaanden aanwezig zijn bij het invoeren van de kist in de crematieoven. Bij de meeste crematoria is dit geen probleem. Een aantal crematoria heeft de ovenruimte een publieksvriendelijker uiterlijk gegeven.

Asbestemming

Na de crematie wordt de as een maand in het crematorium bewaard. Dit is wettelijk verplicht. Na deze periode kunnen nabestaanden zelf kiezen wat ze met de as doen. Men kan ervoor kiezen om de as in of bij een graf te plaatsen. Dit kan bij een eigen graf of in een speciaal urnengraf, wat vaak iets kleiner is dan een normaal graf. Daarnaast heeft men nog de mogelijkheid om de asbus te plaatsen in een urnenmuur.  Men kan de asbus mee naar huis te nemen. Ten slotte kan men de as ook verstrooien. Hiervoor dient men echter wel toestemming te hebben van de eigenaar van de grond waar de as wordt verstrooid.

Wetenschap

Om uw lichaam beschikbaar te stellen, moet u zelf toestemming geven aan een anatomisch instituut. Het instituut vraagt u een handgeschreven verklaring (codicil) te maken. Hierin staat dat u uw lichaam na uw overlijden aan de wetenschap afstaat. U moet het codicil ondertekenen en een datum vermelden. Het anatomisch instituut bewaart uw codicil. Zowel u als uw huisarts krijgen een kopie. Een overzicht van anatomische instituten vindt u op de website Lichaamsdonatie.info.

Uw lichaam

Na overlijden staat u uw hele lichaam af aan de wetenschap. Het anatomisch instituut geeft uw lichaam niet terug aan de nabestaanden. Het instituut gebruikt uw lichaam voor medisch-wetenschappelijk onderwijs en onderzoek. Studenten leren daardoor over de bouw van het menselijk lichaam. Daarnaast zijn lichamen nodig voor medisch specialisten om nieuwe operatietechnieken te ontwikkelen. Wanneer het lichaam niet langer kan worden gebruikt, wordt het begraven of gecremeerd.

Orgaan- of weefseldonatie

Staat u al als donor geregistreerd en wilt u uw lichaam ook ter beschikking van de wetenschap stellen? Dan krijgt orgaan- en/of weefseldonatie altijd voorrang. Soms neemt een anatomisch instituut ook na een donatieprocedure een lichaam aan voor de wetenschap. Ieder instituut heeft een eigen beleid voor lichaamsdonoren.

Nieuwe uitvaartmogelijkheden

Resomeren

Bij resomeren wordt het lichaam opgelost in een groot stalen drukvat dat gevuld is met heet water en kaliumhydroxide. Na afloop van het proces blijft er een waterige vloeistof en schoon wit poeder over. Het witte poeder dat overblijft is vergelijkbaar met de as na een crematie. Ondanks dat resomeren nog niet officieel is toegestaan is hier wel al onderzoek naar gedaan. Hieruit blijkt dat resomeren milieuvriendelijker is dan cremeren en begraven.

Composteren

Bij composteren wordt het lichaam van de overledene ingevroren. Daarna wordt het begraven onder een mengsel van aarde, houtsnippers en stro. In een paar weken tijd is het veranderd in compost. Nabestaanden mogen deze compost meenemen om -net als as- uit te strooien of te gebruiken om bijvoorbeeld een boom in te planten. In Amerika wordt dit in sommige staten al gedaan.

Cryomeren

Het lichaam van de overledene wordt 10 dagen tot een temperatuur van min 18 graden Celsius bevroren waarna het wordt ondergedompeld in een bad van vloeibare stikstof. Stikstof heeft een temperatuur van min 196 graden Celsius. Doordat het gekoelde lichaam in aanraking komt met stikstof wordt het breekbaar. Met behulp van een triltechniek valt het uiteen in kleine deeltjes waarna het eruit ziet al poeder. Het is mogelijk om de overblijfselen te laten cremeren of te laten begraven wanneer dit wenselijk is. Het wordt nog nergens in de wereld toegepast.

Sjaardema Uitvaartzorg, gewoon goede uitvaartzorg.