Begrafenis

Een eigen graf is een graf dat voor een bepaalde tijd op naam van één van de nabestaanden (familieleden) van de begraven persoon gezet wordt. De persoon die de grafrechten krijgt, bepaalt dus ook wie er in het graf begraven mogen worden. Dat zijn meestal familieleden. Deze grafrechten zijn overdraagbaar, zodat ze in de familie kunnen blijven als de vorige rechthebbende zelf ook komt te overlijden. Het plekje grond blijft echter altijd van de eigenaar van de begraafplaats. Men koopt de grafrechten voor minimaal 10 jaar. Maar dat kan ook langer; bijvoorbeeld voor 20 jaar, 40 jaar of soms voor onbepaalde tijd. De kosten voor een begrafenis met een eigen graf worden grotendeels bepaald door de eigenaar van de begraafplaats (particulier of gemeente).

Een algemeen graf is een graf met een korte looptijd (ligtijd eigenlijk), meestal 10 jaar, waarin personen worden begraven die niet voor een eigen graf kiezen. Het is meestal een 2- of 3-persoons graf, waarin 2 of 3 mensen komen te liggen, die onderling geen enkele band hebben en geheel vreemden van elkaar zijn. Op een algemeen graf wordt geen grafbedekking aangebracht die het hele graf bedekt, zoals met een eigen graf gebeurt, maar 2 of 3 kleine monumentjes. Want iedere familie heeft zijn eigen voorkeuren voor monumenten en teksten of beplanting, net als bij eigen graven. Maar men heeft nu een half of eenderde oppervlak. De kosten voor een begrafenis in een algemeen graf liggen beduidend lager dan die van een particulier graf. Maar ook hier variëren de prijzen per eigenaar.

Begrafenis

Een eigen graf is een graf dat voor een bepaalde tijd op naam van één van de nabestaanden (familieleden) van de begraven persoon gezet wordt. De persoon die de grafrechten krijgt, bepaalt dus ook wie er in het graf begraven mogen worden. Dat zijn meestal familieleden. Deze grafrechten zijn overdraagbaar, zodat ze in de familie kunnen blijven als de vorige rechthebbende zelf ook komt te overlijden.

Crematie

Een crematie vindt altijd plaats in een crematorium. Het afscheid vooraf aan de crematie kan in de aula van het crematorium, maar kan ook prima in een kerk of elders. De verbranding vindt plaats in een speciale crematieoven. De temperatuur is ongeveer 1100 graden en de verassingstijd is ongeveer anderhalf uur. De as van een volwassen persoon weegt ongeveer 2,5 tot 3 kg (inclusief kist). Het is een misverstand dat een lichaam verteert door de vlammen. De verassing geschiedt door de hitte. Tegenwoordig kunnen de nabestaanden aanwezig zijn bij het invoeren van de kist in de crematieoven. Bij de meeste crematoria is dit geen probleem. Een aantal crematoria heeft de ovenruimte een publieksvriendelijker uiterlijk gegeven.

Asbestemming

Na de crematie wordt de as een maand in het crematorium bewaard. Dit is wettelijk verplicht. Na deze periode kunnen nabestaanden zelf kiezen wat ze met de as doen. Men kan ervoor kiezen om de as in of bij een graf te plaatsen. Dit kan bij een eigen graf of in een speciaal urnengraf, wat vaak iets kleiner is dan een normaal graf. Daarnaast heeft men nog de mogelijkheid om de asbus te plaatsen in een urnenmuur.  Men kan de asbus mee naar huis te nemen. Ten slotte kan men de as ook verstrooien. Hiervoor dient men echter wel toestemming te hebben van de eigenaar van de grond waar de as wordt verstrooid.

Wetenschap

Om uw lichaam beschikbaar te stellen, moet u zelf toestemming geven aan een anatomisch instituut. Het instituut vraagt u een handgeschreven verklaring (codicil) te maken. Hierin staat dat u uw lichaam na uw overlijden aan de wetenschap afstaat. U moet het codicil ondertekenen en een datum vermelden. Het anatomisch instituut bewaart uw codicil. Zowel u als uw huisarts krijgen een kopie. Een overzicht van anatomische instituten vindt u op de website Lichaamsdonatie.info.

Uw lichaam

Na overlijden staat u uw hele lichaam af aan de wetenschap. Het anatomisch instituut geeft uw lichaam niet terug aan de nabestaanden. Het instituut gebruikt uw lichaam voor medisch-wetenschappelijk onderwijs en onderzoek. Studenten leren daardoor over de bouw van het menselijk lichaam. Daarnaast zijn lichamen nodig voor medisch specialisten om nieuwe operatietechnieken te ontwikkelen. Wanneer het lichaam niet langer kan worden gebruikt, wordt het begraven of gecremeerd.

Orgaan- of weefseldonatie

Staat u al als donor geregistreerd en wilt u uw lichaam ook ter beschikking van de wetenschap stellen? Dan krijgt orgaan- en/of weefseldonatie altijd voorrang. Soms neemt een anatomisch instituut ook na een donatieprocedure een lichaam aan voor de wetenschap. Ieder instituut heeft een eigen beleid voor lichaamsdonoren.

Sjaardema Uitvaartzorg, gewoon goede uitvaartzorg.

© Copyright – Sjaardema Uitvaartzorg

Open chat
1
Wekom bij Sjaardema Uitvaartzorg. Kunnen wij u ergens mee helpen?